তেজপিয়া তুমি

✍তেজপিয়া তুমিঃ

শিকলীৰে মেৰাই মেৰাই বান্ধি
বুকুত অজস্ৰ জোঙা অস্ত্ৰৰে হানি
বুকুৰ কেচা তেজ শোষন কৰি তেজপিয়াৰ দৰে মুখ ৰঙা কৰি দুটি উথত
ৰঙাৰ বুল সানিলা।
বগা তেজৰ চেকুৰা বোৰে বুকবুকনি তুলিছে
হৃদয়ৰ তৰংগত
জোৱাৰ তুলিছে সাগৰ সদৃশ প্ৰশান্ত মহাসাগৰৰ জীপাল বুকুত।

থৌকি  বাথৌ মন আজি
উন্মাদনাত মগন
নিথৰ কলিজাত বিষাদৰ কান্দোন
নিস্তব্ধ শব্দতৰংগ
উত্তাৱল ধ্বনিত
স্বৰৰ ঝংকাৰ
মৌন মাথো কণ্ঠ।

সেই কণ্ঠত বাজি উঠে
ভঙা ভঙা মাতৰ সুৰ
সেই সুৰৰ ৰাগীত
চঞ্চলা পৃথিবীৰ ৰাজৰাজেশ্বৰ।

সৰগৰ পৰা নামি আহে
সৰগৰ অপসৰা
মাতাল স্বৰ্গৰ দেৱগন
কোনে ৰাখিৱ মান
এই মৰতৰ
হেৰাই গ'ল স্মৃতি
ৰৈ গ'ল মাথো
কণ্ঠৰ নিগৰীত গান।

Comments

Popular posts from this blog

উদাসী মন

প্ৰেম প্ৰত্যাহ্বানৰ কবিতা

ফাগুন